Ik zat op de grond tussen 8 dreumessen met muziek en de kinderen te spelen.
Die fase van anderhalf-jarigen houdt vooral in dat ze OP de muziekkoffer klimmen en er weer afrollen als tuimelaartjes. Of het gaat er meer om dat ze de koffer kunnen uitpakken en weer inpakken, dan dat ze zo nodig met de inhoud willen ‘musiceren’.
Dus die fijne bedachte les van mij werd geen ‘hoofd’-doel meer.
Plotseling voel ik een klein lijfje tegen mijn rug aan leunen. Een onverwachte knuffel.Ze zien er van afstand zo klein uit, die kindjes, maar voelen zo hemelsbreed als je rug!
Ik neem meteen de gelegenheid waar, en ‘praat’ terug met mijn rug. Het was een kort ‘dansje’ met een hee, hallo, ha-muziekje. Leuk hoor, om met je rug muziek te maken! Het was een speelseontmoeting die ontaardde in een poging van het kind om een bal op mijn hoofd te leggen.
Geniale spelletjes bedenken
die kinderen.
Christien de Kam